Get Adobe Flash player


W swojej pracy wykorzystuję: 

  • terapię manualną wg Kaltenborna, Mulligana, Cyriaxa,
  • medycynę manualną dr Składowskiego,
  • elementy metody McKenzie’go,
  • masaż funkcyjny, poprzeczny, tkanek głębokich, klasyczny, sportowy,
  • mięśniowo – powięziowe rozluźnianie punktów spustowych,
  • poizometryczną relaksację mięśni,
  • neuromobilizacje,
  • kinesiotaping,
  • fizykoterapię (w jej skład wchodzą: elektroterapia, laseroterapia, magnetoterapia, sonoterapia),
  • trening funkcjonalny.


Terapia/medycyna manualna 

Polega na pobudzaniu procesów samoleczenia poprzez usuwanie zaburzeń biomechanicznych organizmu ludzkiego. Terapeuta bada i leczy pacjenta za pomocą technik manualnych, sprawdzając wcześniej funkcje tkanek pod kątem motoryczno - nerwowym, wyczuwając różnice napięć, blokad stawowych i funkcjonalnych, a także temperatury badanych części ciała. Medycyna manualna według Radosława Składowskiego wykorzystuje także dodatkowo pinopresurę oraz suche igłowanie. Terapia/medycyna manualna znajduje zastosowanie m.in. w leczeniu:

  • funkcjonalnych zaburzeń układu kostno-stawowego i kręgosłupa,
  • dyskopatii, nerwobóli, patologicznych napięć mięśniowych,
  • odkręgosłupowego bólu głowy,
  • zmian zwyrodnieniowych stawów.
Metoda McKenzie’go

Służy do badania, leczenia, a co najważniejsze do profilaktyki schorzeń związanych z kręgosłupem. W głównej mierze metoda ta polega na doborze przez terapeutę odpowiednich, indywidualnych ćwiczeń dla pacjenta. Rola osoby poddawanej terapii jest kluczowa, ponieważ musi ona sumiennie i prawidłowo wykonywać wskazane ćwiczenia w domu. Działania terapeutyczne obejmują także naukę nowych sposobów wykonywania codziennych czynności, co znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu dolegliwości bólowych.

Masaż funkcyjny

Połączenie odpowiedniego ruchu w stawie i nacisku na mięsień, który podczas tego ruchu jest rozciągany. Dobrze oddziałuje na przykurcze mięśniowe, które mogą powstawać na skutek długiego unieruchomienia, po różnego rodzaju złamaniach czy kontuzjach sportowych.

Masaż poprzeczny

Masaż wykonywany poprzecznie w stosunku do przebiegu włókien mięśniowych, ścięgien lub więzadeł. Pozwala na przywrócenie prawidłowego przebiegu włóknom kolagenowym w miejscu ich uszkodzenia. Uelastycznia je oraz zapobiega ponownym stanom zapalnym. Pomaga przywrócić prawidłowy zakres ruchomości w stawie i likwiduje nieprawidłowe wzorce ruchowe. Najczęściej wykorzystywany w leczeniu stanów pourazowych tkanek miękkich.

Masaż tkanek głębokich 

Opiera się na warstwowej pracy na tkankach miękkich, która prowadzi do rozluźnienia (uwolnienia) utrzymujących się nieprawidłowych napięć w ludzkim ciele. W bardzo skuteczny sposób pozwala redukować napięcie mięśni i powięzi przy dysfunkcjach narządu ruchu. Metoda ta nie wiąże się z wywieraniem silnego nacisku na tkanki, nie wymaga od terapeuty używania dużej siły. Z dużym powodzeniem wykorzystuje się ją w leczeniu przykurczów, napięciowych bólów głowy, łokcia tenisisty, zespołów bólowych kręgosłupa i wielu innych.

Masaż klasyczny

Masaż ręczny, może być wykonywany jako zabieg na części ciała bądź na całe ciało, zaliczany jest do masaży suchych o działaniu leczniczym. Składa się z wielu chwytów, ruchów i opracowań wykonywanych na ciele pacjenta. Jego celem jest nie tylko samo leczenie ale tez działanie profilaktyczne. Zwiększa przepływ krwi i limfy w tkankach, dzięki czemu większa ilość tlenu i składników odżywczych trafia do mięśni i narządów wewnętrznych, a szkodliwe produkty przemiany materii szybciej są usuwane z tkanek.

Masaż sportowy

Zbiór technik masażu, które przeprowadzane są w różnych momentach cyklu treningowego i powinny stanowić integralną część programu sportowca. W przeciwieństwie do zabiegów klasycznych, te wykonywane są z większą siłą i mocą, a przez co nie zawsze należą do bezbolesnych i relaksacyjnych. Przyspiesza regenerację powysiłkową i pozwala na przywrócenie równowagi układu mięśniowo – szkieletowego.

Mięśniowo – powięziowe rozluźnianie punktów spustowych

Pozwala na likwidację punktów spustowych, czyli niewielkich obszarów w mięśniach, które często są wyczuwalne jako zgrubienia lub struny. Charakteryzują się one znaczną bolesnością. Pod wpływem ucisku tych punktów następuje uczucie silnego bólu, który może promieniować do innych obszarów ciała. Ich likwidacja zwiększa elastyczność tkanek, poprawia zakresy ruchomości w stawach, a co najważniejsze pomaga pozbyć się różnego rodzaju dolegliwości bólowych (np. głowy, barku, pleców).

Poizometryczna relaksacja mięśni

Bardzo skuteczna technika rozciągania mięśni, w której wykorzystuje się możliwość pokonania fizjologicznego obronnego odruchu przed nadmiernym rozciąganiem, po wcześniejszym skurczu mięśnia. Pomaga rozciągnąć przykurczone mięśnie oraz poprawić ruchomość hypomobilnych stawów. Najczęściej stosowana po różnego rodzaju kontuzjach, urazach, operacjach czy przeciążeniach.

Neuromobilizacja

Koncepcja opracowana przez Davida Butler’a. Techniki neuromobilizacji polegają na przywracaniu ślizgu strukturom nerwowym względem tkanek ich otaczających. Służą do usuwania objawów bólowych, drętwień, mrowień, sztywności, poprzez odpowiednie kombinacje ustawień i ruchów poszczególnych części ciała. Neuromobilizacja to technika wykorzystywana w leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa, zespole cieśni nadgarstka, bólach i drętwieniach kończyn, stanów po zabiegach chirurgicznych, po unieruchomieniach oraz wszelkich uszkodzeniach w obrębie narządu ruchu.

Kinesiotaping

Polega na oklejaniu wybranych części ciała specjalnymi elastycznymi plastrami. Plastry stworzone są z bawełny i kleju akrylowego. Mają one grubość i ciężar zbliżony do skóry i podobnie jak ona są dość rozciągliwe. Ponadto przepuszczają powietrze i są wodoodporne. Plastry można nosić do kilkunastu dni lub do momentu odklejenia się plastra. Kinesiotaping jest terapią wspomagającą leczenie wielu schorzeń. Jest na tyle uniwersalna, że można ją stosować jako fizjoterapię sportową (wyczynową i amatorską), sposób na uśmierzanie bólu (m.in. w czasie ciąży), w przypadkach leczenia kontuzji stawów i mięśni, drenażu limfatycznym czy terapiach pooperacyjnych (gojenie ran, redukcje obrzęków i poprawa wchłaniania się blizn oraz zwłóknień).

Fizykoterapia

Jedna z form fizjoterapii, w której na organizm oddziałuje się różnego rodzaju bodźcami fizycznymi. W zależności od użytych bodźców wspomaga proces samoleczenia uszkodzonych tkanek, działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo, przyspiesza gojenie się ran, redukuje patologiczne napięcie mięśniowe.

Elektroterapia

Dziedzina fizykoterapii wykorzystująca przepływ prądu jako bodziec leczniczy. Zastosowanie elektroterapii powoduje zwiększenie ukrwienia, zmniejszenie napięcia mięśni, przyspieszenie wchłaniania obrzęków i wysięków śródstawowych, oraz złagodzenie bólu w obrębie stymulowanych tkanek.

Magnetoterapia

Wykorzystuje pulsujące pole magnetyczne do wytworzenia energii elektromagnetycznej. Przenika ona przez wszystkie struktury ciała człowieka, uruchamiając procesy fizjologiczne. Magnetoterapia regeneruje uszkodzone komórki poprzez poprawę kinetyki enzymów i repolaryzacje błon komórkowych. Działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Jest wykorzystywana m. in. w leczeniu złamań kości, skręceń stawów, urazów mięśni, zwyrodnień stawowych, oraz różnego rodzaju stanów zapalnych.

Laseroterapia

Wywołuje drgania atomów w naświetlanych komórkach i tkankach bez ich destrukcji. Promieniowanie laserowe przenika w głąb tkanek i wywołuje reakcję łańcuchową – przekazuje efekty zabiegu leczniczego głębiej, nawet do kilku centymetrów w głąb tkanek. Działa przeciwbólowo i leczniczo (przyspieszając gojenie się tkanek). Znajduje zastosowanie w leczeniu bardzo wielu schorzeń, m.in. po urazach narządu ruchu (mięśni, więzadeł, kości), zespołów bólowych kręgosłupa, chorób dermatologicznych, a także blizn.

Sonoterapia

Ultradźwięki, to terapia falami mechanicznymi (dźwiękowymi) o częstotliwościach niesłyszalnych dla człowieka. Efekt terapeutyczny powstaje dzięki pochłanianiu energii przez tkanki i powoduje:

  • działanie termiczne – energia mechaniczna drgań zostaje zamieniona na energię cieplną,
  • działanie mechaniczne – mikromasaż tkanek,
  • działanie fizykochemiczne – przyspieszenie rozpadu białek, wzrost szybkości dyfuzji i rozpadu wody.

Ultradźwięki działają zatem przeciwzapalnie, przyspieszają regenerację tkanek, zwiększają rozciągliwość tkanki łącznej, przyspieszają zrost kostny oraz zmniejszają napięcie mięśni, ścięgien i więzadeł. Znajdują zastosowanie w leczeniu m. in. zwapnień w tkankach miękkich, blizn i bliznowców, przykurczy mięśniowych, zwłóknień i zrostów w obrębie tkanek miękkich, obrzęków i stanów po urazach aparatu ruchu.

Trening terapeutyczny (funkcjonalny)

Stanowi ważny element w procesie usprawniania, niejednokrotnie usuwania zaburzeń narządu ruchu. Podstawową zasadą, która obowiązuje w tego typu aktywności jest funkcjonalność ruchu, czyli możliwość jego wykorzystania w życiu codziennym lub konkretnej dyscyplinie sportowej. Poprawia ergonomię, jakość i bezpieczeństwo wykonywanego ruchu. Pozwala na:

  • eliminację błędnych nawyków ruchowych,
  • poprawę koordynacji ruchowej,
  • zwiększenie mobilności i stabilizacji stawów,
  • zwiększenie siły i wytrzymałości mięśniowej,
  • zmniejszenie ryzyka kontuzji, mikrourazów podczas codziennych czynności lub uprawiania sportu.